Isolda Santiago, unha das autoras máis esvaradías e inclasicables da xeración dos noventa, rompe un silencio de 25 anos e ofrécenos a súa Escrita oculta, volume onde reúne dous libros inéditos, Cando levante a brétema e Correspondencia. O primeiro valeulle en 1998 o Premio Avelina Valladares pero, por unha serie de atrancos administrativos, nunca saiu á luz. O feito alimentou ao seu arredor un halo de misterio que agora se esvae na explosión de humor e sabedoría literaria dos seus poemas. Correspondencia é coetáneo pero ten unha raíz máis biográca: unhas cartas que intercambiou “nun inverno efervescente, de pura exaltación literaria”. |